jameBOX

1. Technical Skill (ทักษะทางด้านเทคนิค) เกี่ยวกับวิชาชีพล้วนๆ ดังนี้

• Database Skill พวก SQL Command และ DBA เบื้องต้นเพาะทุกโปรแกรม ทุกหน่วยงานล้วนต้องมีฐานข้อมูลไว้เก็บข้อมูลของตัวเอง ดังนั้นถ้าไม่เป็นอาจเค้าแย่ครับ พวกคำสั่ง select, insert, update, delete ออกสอบตอนสมัครงานก็บ่อยครับ
• Windows Programming เลือกเอาซักภาษาตามถนัดเช่น C, C++, VB, VB.NET, C#.NET, JAVA ขึ้นอยู่กับความชอบส่วนตัวและงานที่เจอ แถมได้พวก Algorithm เวลาเขียนไปด้วย ที่สำคัญดู Trend ด้วยว่าช่วงนี้ภาษาอะไรที่ตลาดต้องการ
• Web Programming อันนี้แล้วแต่ชอบเหมือนกัน PHP, JSP, ASP.NET ถ้าต้องการแค่รับ Job เล็กๆ ก็เลือก PHP แต่ถ้าจะทำงานกับบริษัทใหญ่ๆ ที่พัฒนาด้าน Enterprise Software ก็ควรเลือก JSP (J2EE) หรือ .NET ดีกว่าครับมีอนาคตดี
• Report Tools ทุกงานต้องมีการแสดงรายงาน หัดใช้ดูซักตัวสองตัวได้ไม่ว่ากันครับ เช่น Crystal Report, iReport
• MS.Office พวกโปรแกรมตระกูล Office ทั้งหลายไม่ว่าจะเป็น MS.Word(ทำเอกสาร), MS.Excel(ตารางคำนวณ), MS.Powerpoint(การนำเสนอ) และ MS.Access(ฐานข้อมูลขนาดเล็ก) มีหลายๆที่เหมือนกันที่ต้องการแค่งานเล็กๆ เขียนแค่ Macro หรือ VBEngine ใน MS.Excel หรือ MS.Access
• การใช้พวกอุปกรณ์สำนักงาน เช่น Fax, Printer, Scanner, Copier บางคนใช้แต่คอมพ์แต่ส่ง Fax ไม่เป็นเสียเวลาไปอีก
• OS และ Network เช่นการแก้ปัญหาเบื้องต้นเมื่อเจอ virus , การลงโปรแกรมใหม่ การแชร์ไฟล์เป็นต้น

2. Soft Skill (ทักษะด้านบุคลิคภาพ)

• การนำเสนอ การพูดกับเพื่อน กับผู้ใหญ่ กับลูกค้า กับลูกน้อง พูดในที่ประชุม สำคัญต่อความก้าวหน้าในสายงานอย่างยิ่ง
• การเขียนรายงาน การส่งเมล์ พวกนี้เค้ามีหลักวิธีปฏิบัติอยู่ทำเป็นเล่นไม่ได้นะครับ
• การสร้างมนุษย์สัมพันธ์ อย่าลืมว่าต้นไม้จะโตได้ต้องมีน้ำเลี้ยง และร่มเงาจากต้นไม้ต้นอื่นเกื้อกูลกัน
• การทำงานเป็นทีม ค่อนข้างเป็นปัญหากับคนที่เก่งมากๆ ชอบฉายเดี่ยว ทำงานเป็นทีมไม่เป็น
• การเจรจาต่อรอง ใช้ตั้งแต่ตอนสมัครงาน ทำงาน จนถึงออกจากงานเลยครับ

3. ทักษะด้านอื่นๆ

• การ ศึกษาค้นคว้าเทคโนโลยีใหม่ๆ ที่เปลี่ยนไปเรื่อยๆ ถ้าหยุดนิ่งถือว่าเรากำลังถอยหลัง เพราโลกไม่หมุนย้อนกลับ เช่น เครื่องมือที่ใช้ในการพัฒนา J2ME, JEE5, Struts, Spring Framework, WebServices, BPEL ยังมีอีกมากที่ต้องค้นหา
• การเข้าไปมีส่วนร่วมในโลก Cyber (Social Network & Community) มีผลกับภาพลักษ์ของเราเวลาสมัครงานหรือติดต่องานพอสมควร

“การเป็นคนที่สมบูรณ์นั้น ต้องไม่อยู่นิ่ง มีการพัฒนาตนเองอยู่ตลอดเวลา”

 credit : http://googlecando.blogspot.com/2009/07/skill-it.html

Forword Mail :

พอไปถึงโคราช ก็ขับรถวนไปตรงถนนย่าโม หาทางไปตลาดแม่กิมเฮง ผ่านศาลย่าโมมานิดหน่อย พอมองหา ก็เห็นคุณยายนั่งอยู่ตรงเสาไฟฟ้าที่สามแยกหน้าร้านทอง (จอดรถที่วัดสะแกแล้วเดินกลับมานิดหน่อยก็เจอ) คุณยายนั่งอยู่กับพื้น ตรงหน้ามีผ้าพลาสติกเก่า ๆ มีเศษไม้มัดไว้เป็นกำ ๆ วางไว้เรียบร้อย มีกระดาษที่คนใจดี print ให้ไว้ว่า 'เศษไม้ก่อไฟ มัดละ 1 บาท'

เราบอกคุณยายไปว่า เห็นเรื่องยายในหนังสือ (หมายถึง email แต่กลัวยายไม่รู้จัก) ก็เลยมาเยี่ยม คุณยายหูตึงแล้ว แต่ยังคุยรู้เรื่องนะ แกถามว่าหนูมาจากไหน จะอยู่กี่วัน มานี่พักอยู่ที่ไหน เราก็ตอบแกไปว่ามาจาก กรุงเทพฯ แกถามว่าอยู่เขตอะไร ก็บอกแกไปว่าอยู่เขตประเวศ ตอนนั้นคิดว่าบอกไป แกก็คงไม่รู้จักหรอก ระหว่างนั้นก็มีคนเดินมาดูเศษฟืน ถาม ๆ อะไรหน่อยแต่ก็ไม่ได้ซื้อ เราก็เลยบอกคุณยายว่าหนูขอซื้อกำนึงนะ แล้วก็เอาเงินให้แกไปร้อยนึง ยายก็ยิ้มดีใจ ขอบใจให้พร ตอนนั้นประมาณบ่ายกว่า ๆ ยายบอกว่ายังไม่ได้กินข้าว เราก็เลยบอกให้ยายเก็บเงินไว้กินข้าวนะ แล้วยายก็เอาเงินซุกลงไปในเสื้อ เหน็บไว้ตรงหน้าอก ไอ้เราก็กลัวเงินจะหล่นนะ เพราะหน้าอกยายไม่ใช่สาว ๆ แล้ว

เท่าที่คุยกับยายก็เลยรู้ว่าแกต้องจ้างคนผ่าเศษไม้ให้ ถุงนึง 100 บาท แล้วแกก็เอากรรไกรเก่า ๆ เป็นสนิมอันนึง นั่งตั้งอกตั้งใจตัดให้เป็นท่อนเท่า ๆ กัน มัดด้วยหนังยาง ขายกำละ 1 บาท เท่าที่เห็น ถ้าขายกำละ 1 บาทจนหมด ไม่รู้จะได้ถึง 100 บาทมั้ย ยายบอกว่าก็ขายพอกินข้าวได้ไปวัน ๆ แล้วตอนเย็นยายต้องจ้างสามล้อ 20 บาท ไปส่งตรงป้ายรถเมล์ จ่ายค่ารถเมล์อีก 8 บาท พอลงรถแล้วต้องเดินต่อไปอีกกว่าจะถึงบ้าน แต่รถบางคันก็ไม่ยอมรับแกขึ้นรถนะ

พอคุยกันซักพัก เราก็ขอตัวลาแกไปทำงาน แกก็อวยพรให้ บอกว่า 'ขอให้เจริญ ๆ นะหนู... อยู่แถวประเวศใช่มั๊ย' ดีจังเลย คุณยายจำได้ด้วย เราคิดว่าคุณยายใส่ใจฟังจริง ๆ นะ คนบางคนเวลาที่เราคุยด้วย ก็ถามนั่นถามนี่ไปตามมารยาท ไม่ได้ใส่ใจฟังจริง ๆ อย่างนี้หรอก

คุณยายบอกว่า คิดถึงยายก็มาเยี่ยมยายนะ ยายอยู่ตรงนี้แหละ พอเราเดินออกมานิดหน่อยก็คิดถึงยายแล้วหล่ะ หลังจากนั้นประมาณซัก 10 นาที (ไปทำงาน) พอเดินกลับมาเห็นคนขายก๋วยเตี๋ยวหนุ่มทางทางใจดี กำลังเอาก๋วยเตี๋ยวมาให้ยาย แล้วก็คอยดูอยู่ว่ายายจะทานได้มั๊ย เราเลยเดินไปซื้อน้ำเปล่ามาให้ยายขวดนึง แล้วก็บอกให้ยายกินน้ำด้วยนะ อากาศร้อน ยายก็ยิ้มดีใจ บอกว่า 'ดีจังเลย ได้กินน้ำเย็น ๆ' ฟังแล้วก็ดีใจจัง

มาคิด ๆ ดูแล้ว บางทีเราเองกินทิ้งกินขว้าง จ่ายเงินกับเรื่องไร้สาระ ซื้อของแพงโดยไม่จำเป็น ไปร้านทำผมมาทีก็หลายตังค์ แต่น้ำเย็นขวดนึงแค่ 10 บาท ทำให้คนแก่คนนึงยิ้มได้อย่างมีความสุขขนาดนี้ เย็นวันนั้นโทรไปเล่าให้เพื่อนฟัง บอกว่าวันรุ่งขึ้นก่อนกลับ กทม จะไปหายายอกีที เพื่อนใจดีก็ฝากเอาเงินไปให้ยายอีกด้วย

พอวันรุ่งขึ้นตอนใกล้ ๆ เที่ยง ก็ซื้อน้ำเย็นไปให้ยายอีกขวด (คราวนี้ตั้งใจเลือกขวดเย็นเจี๊ยบเลย) พอคุณยายเห็นหน้าเราแล้วก็พูดว่า 'อ๋อ หนูที่อยู่ประเวศใช่มั๊ย' ดูซิ ยายน่ารักจังเลย จำได้ด้วย เราถามแกไปว่ากินข้าวหรือยัง แกบอกว่า 'ยังไม่มีเวลากินเลย มีแต่เวลาทำงาน (ตัดไม้) ตั้งแต่เช้ายังขายไม่ได้ซักกำเลย' เราก็เลยไปซื้อข้าวมาให้ แล้วก็เอาเงินของเพื่อนกับเงินตัวเองให้แกไปอีกจำนวนนึง บอกให้แกเก็บดี ๆ นะ ค่อย ๆ ใช้ ยายกระซิบบอกว่า ต้องเก็บดี ๆ เพราะเคยมีคนมาแย่งเงินแกไปเฉย ๆ เลย เป็นผู้หญิง (ทำไมใจร้ายนักก็ไม่รู้ !) แล้วแกก็ล้วงเข้าไปในเสื้อ ดึงกระเป๋าผ้าใบเล็ก ๆ เก่า ๆ ที่มีสายผูกกับเสื้อแกอีกที แล้วก็เก็บเงินเข้าไปในนั้นอย่างระวัง

ตอนขอถ่ายรูป คุณยายบอกว่า 'ยายขายฟืน ให้ยายถือฟืนซักกำนึง ถ่ายรูปด้วยดีมั๊ย' ... แหม คุณยายนี่ก็มี prop นะคะ โพสต์ท่าเก่งไม่เบา ....

. 

เราเอารูปในมือถือยื่นให้ยายดู แต่ยายบอกว่ามองไม่เห็นหรอก เพราะตายายไม่ดี หมอเพิ่งลอกต้อออกไปแค่ข้างเดียว ตอนนี้ดูฟ้าเห็นพระอาทิตย์เป็นสีเหมือนเลือดเลย น่าเศร้าจัง ยายบอกว่ากลับไปแล้วถ้ามีโอกาสมาอีก หรือถ้ามีใครมาโคราช ยายขอรูปแผ่นนึงนะ ฝากเค้าเอามาให้ยายทองตรงนี้ แล้วบอกว่าจากหนูที่อยู่ประเวศ ยายก็จะจำได้ .... คุณยายความจำดีจริง ๆ

ก่อนกลับ ยายอวยพรให้อีกหลายครั้ง แล้วถามว่าจะมาโคราชอีกเมื่อไหร่ สงกรานต์จะมามั๊ย เราก็ไม่แน่ใจหรอก แต่ถ้ามีโอกาสต้องไปหายายอีกแน่ ๆ ใครที่มีโอกาส อยู่โคราชหรือผ่านไปทางโคราช แวะไปเยี่ยมคุณยายหน่อยนะคะ ไม่เสียเวลามากหรอกค่ะ แค่มีคนไปคุยด้วย แกก็ดูความสุขขึ้นมาก ๆ แล้ว ถ้าพอจะช่วยเหลือได้ ก็ซื้อเศษไม้ของยายซักกำ ถึงจะไม่มีใครต้องการใช้ แต่ตอนนี้ เรารู้สึกว่ามีคุณค่ามากสำหรับจิตใจ ของทั้งผู้ให้และผู้รับ

ขอบคุณทุก ๆ คนที่เคย Forward Mail นี้ต่อ ๆ มาให้ และก็หวังว่ามันจะยังคงถูก FW ต่อไปอีกเรื่อย ๆ อย่างน้อยก็ช่วยต่อชีวิตให้คุณยายทอง ที่ไม่ได้ร้องขออะไรเลย แต่ยังคงทำงานขายเศษไม้แลกเศษเงินเพื่อประทังชีวิต

 ขอบคุณ Forward Mail ดี ๆ นะครับ (ประทับใจคนไทย  ที่มีน้ำใจช่วยเหลือคนแก่ยากไร้)